Ποιος είναι τάχα πιο κοντά, απ’ όλης της γης τους ξένους.

Είναι απίστευτο πόσο 'ξένος'...
μπορεί να γίνει ένας δικός σου άνθρωπος...
...και πόσο δικός σου μπορεί να γίνει ένας 'ξένος'...

Έλα κοντά μου άνθρωπε και μη κοντό-διστάζεις,

έχω κρυφά δωρήματα νιώσε με, να τ' απολαύσεις.

Απόθεσε τη ζυγαριά, των συναισθημάτων

άφησε ελεύθερο, το σώμα σου και το μυαλό,

κι έλα να σ' αγκαλιάσω.

Όσο τα θέλω μου μετράς, με τα δικά σου θέλω,

είναι ένα βάρος δυνατό και θα με κάνει ξένο.

Η Αγάπη που μοιράζεται, θεριεύει και ανάβει,

ας είναι με σένα που αγαπώ, πολύ καρπό να φέρνει.

.....

Σαν έχασα το μπούσουλα κι έχασα ότι έχω

και γύρω μου όλοι έφυγαν, στα δύσκολα και πήγαν,

με άφησαν μονάχο μου χωρίς καμιά ελπίδα,

να βολοδέρνω στον καημό, μέσα στη μοναξιά μου.

Τότε ήταν που αναστέναξα, βαθιά απ' την καρδιά μου

κι όσο έκανε ο στεναγμός να φτάσει ως τα αυτιά μου,

κάτι θερμό μ' αγκάλιασε κι ο χώρος γύρο γέμισε,

με χρώμα, φως και ήχο, παράξενο μου φάνηκε

και κοίταξα ένα γύρω.

Τελειώσανε τα ψέματα, ζητούμε την αλήθεια, καμιά φορά το φάρμακο κρύβει και κάποια πίκρα.

Την μία λέξη σαν θα βρεις,

την άλλη μη ξεχάσεις,

όλη η αλήθεια κρύβεται,

σ' απλές και καθαρές προτάσεις.

...

Αυτός που λέει τα πολλά

και μας πολύ-ζαλίζει,

να μας γελάσει προσπαθεί

ή δεν καλό-γνωρίζει.

...

Τελειώσανε τα ψέματα,

ζητούμε την αλήθεια,

καμιά φορά το φάρμακο

κρύβει και κάποια πίκρα.

...

Ελάτε Φίλοι μου καλοί,

δώστε μια ευκαιρία,

σ' όσους μιλούν με το μυαλό,

για το σωστό, το δίκαιο

και τη δημοκρατία.

<ΙόΦ>2016

Νοέμβριος

Ας τα βάλουμε, όλα κάτω, με μολύβι και χαρτί, ίσως θέλει νέο πλάνο, για να ζήσουμε και πάλι, την πραγματική ζωή.

Θέλω πίσω λίγο χρόνο,
ποιος μου κλέβει τη Ζωή;
Smartphone έχω στο ένα χέρι
κι ένα δάκτυλο στο άλλο,
είναι αρκετά καθώς,
μήνυμα θέλω να γράψω
για το νέο καθεστώς.

Λίγοι βγαίνουν πια στη βόλτα,
λίγοι πάνε στην εκκλησιά,
παιδικές χαρές στην πόλη,
δεν φιλοξενούν παιδιά.

Είναι οι πιο πολλοί, με tablet
και τηλέφωνα, 'παντόφλες'
κι αντί να κοιτούν τριγύρω,
πως 'κυλάει' η Ζωή,
γράφουν κάτι ή μιλούνε,
της τεχνολογίας σκλάβοι,
σε ζωή εικονική.

Για σκεφτείτε το παιδιά. Είναι κρίσιμη η Ψήφος κι εδώ παίζονται πολλά.

Όσοι πάνε να ψηφίσουν,
πάντα πάν με συντροφιά.
Με θυμό, με πόνο ή με φόβο,
με συνείδηση, με σκέψη.

Κάποιοι, για να εκδικηθούνε,
Άλλοι, μήνυμα να στείλουν
κι άλλοι, πάνε για το χρήμα.
Για σκεφτείτε το παιδιά.

Είναι κρίσιμη η Ψήφος
κι εδώ παίζονται πολλά.
Είναι ώρα της Αλήθειας
και δεν είναι δοκιμή.

Μυαλό; Συνείδηση; Χρήμα;
Τι να πάρω για να ψηφίσω;
Πάντως. Όχι χαβαλέ.
Εύκολο είναι να τα γράφεις.
Άλλο είναι να τα ζήσεις.
Γι αυτό, σκέψου πριν ψηφίσεις.
Κοψοχέρα μου τρελέ.