12 Σεπτεμβρίου 2017
Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2017
Πατρίδα Ελλάδα, δηλώνω στρατιώτης.
12 Σεπτεμβρίου 2017
Η Αγάπη είναι του Θεού, το εύμορφο μονοπάτι, όπου οδηγεί προς τον Θεό, σ' Ουράνια Βασιλεία.
Σάββατο 9 Σεπτεμβρίου 2017
Συγνώμη μάτια μου ζητώ. Χρόνια Πολλά να ζήσεις, Ποτέ, ΠΟΤΕ μη δυστυχήσεις.
είναι ο κόσμος ένα ψέμα και η αλήθεια κρυμμένη.
Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου 2017
Σωτηρία και Θεία Χάρη
Ο Κύριος Αγαπά, κι εγώ αγαπώ.
Ο Κύριός μας Σιωπά, κι εγώ σιωπώ.
Πιστεύω κι ομολογώ, άραγε θα σωθώ;
Αυτό πραγματικά με απασχολεί,
γιαυτό αναπνέω, προσεύχομαι και ζω.
Κύριε, φέρε στα "λογικά",
τους βαπτισμένους αδελφούς,
που πλανεμένοι βρίσκονται στον τρόπο,
και να μη χάσουν τον "ετοιμασμένο" Τόπο.
Εσύ μας κάλεσες
και Θέλεις να είμαστε οι τελευταίοι,
ώστε να λάβουμε τη Θεία Χάρη.
Πέμπτη 7 Σεπτεμβρίου 2017
Μ' εμπιστοσύνη στον Θεό θα αφεθώ, σε μια πορεία από Αυτόν ευλογημένη.
Ξημερώνει...
Νέα ημέρα μας χαρίζει ο Θεός,
ευλογημένο να είναι το Άγιο Όνομα Του.
Πατήρ Ουράνιος, ελεήμων κι αρωγός,
σε κάθε βήμα μας, σε κάθε σκέψη μας και πράξη.
•
Μεγάλο Πέλαγος, η Αγάπη Του Θεού,
ας αφεθούμε στην απέραντη Αγκαλιά Του.
Μέγα μυστήριο είναι η ζωή μας, ευτυχώς,
ετοιμασία για αιώνια θαλπωρή,
σε έτοιμο τόπο προαιώνιας Προσμονής,
ευλογημένη σύναξη Αγίων.
•
Απ' την Αγάπη που χαρίζει ο Θεός,
να μοιραστούμε, επιτέλους αδελφοί μου.
Να μη θυμώνουμε, να μην κακολογούμε.
Για όλους έχει και μοιράζει ο Κύριος,
ότι ακριβώς, συμφέρει αληθινά,
παρά απ' ότι εμείς, επίμονα επιθυμούμε.
•
Μ' εμπιστοσύνη στον Θεό θα αφεθώ,
σε μια πορεία από Αυτόν ευλογημένη.
Ίσως με λύπες για αστοχίες κι όσα λάθη,
και με χαρές, ασήμαντες, σημαντικές,
μικρές, μεγάλες, δυνατές,
πορεύομαι με άλλους ανθρώπους ευτυχώς,
με συγγενείς, με φίλους,
με άγνωστους και με γνωστούς,
σε τόπο όπου ο Άγιος Τριαδικός Θεός, μας περιμένει.
Γένοιτο.
Ιωάννης Γ Μιχαηλίδης
Σεπτέμβριος 2017 ΙόΦ
© MichaelidesPost.Com®
Δευτέρα 28 Αυγούστου 2017
Της ζωής μας η Πορεία, για να έχει προκοπή, συμμαχία θέλει δυνατή.
Δεν είναι όλα εύκολα,
δεν είναι ευτυχισμένα.
Είναι η ζωή μας δύσκολη,
έχει πολλές παγίδες.
Τους τελευταίους χρόνους επικρατεί,
μεγάλη σκληροκαρδία.
Οι γύρω - γύρω δεν μ' "ακούν"
έχουν δικά τους βάσανα,
δε νοιάζονται για μένα.
Κοιτάω και συλλογίζομαι,
μετρώ και υπολογίζω,
αναζητώ έναν σύμμαχο,
στήριγμα ν' ακουμπήσω.
Πρέπει να βρω τα "δώρα" του,
να νοιώσει πως συμφέρει,
ν' ασχοληθεί με μένανε,
γιατί θα έχει "κέρδη".
Θα πρέπει να είναι ισχυρός
και πλούτη να έχει τόσα,
να μου δανείζει άνετα,
σχεδόν να μου χαρίζει.
Μα, αν είναι τόσο δυνατός,
εμένα θα κοιτάξει;
Με όσους έχουν πιο πολλά,
θα πάει να "συμμαχήσει".
Έξω απ' το σπίτι μου θα βγω,
λίγο να περπατήσω,
μ' αέρα "φρέσκο" να σκεφτώ,
το πρόβλημα να λύσω.
Μέσα στον λογισμό μου έρχεται
της μάνας μου η φωνή,
"αν είμαστε με τον Θεό,
κανένας δεν μπορεί,
σε εμάς κακό να κάνει".
Και που είναι μάνα ο Θεός;
Και πώς μας προστατεύει;
"το, Κύριε Ελέησον, να λες,
και τούτο αρκεί και φτάνει".
"πρωί και βράδυ προσευχή,
κι ευχές στην Παναγία,
στο σπίτι σου θα φέρουνε,
Ουράνια Προστασία.
Ευχαριστώ τη μάνα μου,
για την ανατροφή μου.
Μου έμαθε την προσευχή,
κι έχω σύμμαχο Δυνατό,
Τον Κύριο μου και Θεό μου.
Ιωάννης Γ Μιχαηλίδης
28 Αυγούστου 2017
© MichaelidesPost.Com®






